Rootless voicings (formy A i B)
Teoria muzyki · Harmonia jazzowa · Poziom 5 · 16 min
Gdy kontrabasista gra prymy, pianista nie musi ich już dublować. Pod koniec lat 50. Bill Evans, Wynton Kelly i Red Garland spopularyzowali rootless voicings (voicingi bez prymy): cztery dźwięki w lewej ręce, w okolicy środkowego C, zawierające tercję, septymę i rozszerzenia. Tak narodziło się brzmienie nowoczesnego fortepianu jazzowego.
Dwie formy
- Forma A: tercja na dole. Akord molowy lub durowy: 3-5-7-9. Dominanta: 3-13-7-9.
- Forma B: septyma na dole. Akord molowy lub durowy: 7-9-3-5. Dominanta: 7-9-3-13.
W ii–V–I zmieniasz je w kolejności A-B-A albo B-A-B, a głosy przesuwają się najwyżej o krok:
| Dm9 | G13 | Cmaj9 | |
|---|---|---|---|
| A – B – A | F A C E | F A H E | E G H D |
| B – A – B | C E F A | H E F A | H D E G |
M:4/4
L:1/4
%%staves {P B}
V:P clef=bass
V:B clef=bass
K:C
[V:P] "Dm9"[F,A,CE]4 | "G13"[F,A,B,E]4 | "Cmaj9"[E,G,B,D]4 | "Dm9"[CEFA]4 | "G13"[B,EFA]4 | "Cmaj9"[B,DEG]4 |]
[V:B] D,,4 | G,,4 | C,4 | D,,4 | G,,4 | C,4 |]
Górna pięciolinia: lewa ręka pianisty. Dolna pięciolinia: kontrabas. Posłuchaj, jak od akordu do akordu poruszają się tylko jeden lub dwa dźwięki, o półton albo cały ton.
Dominanty alterowane
Na V nona i tercdecyma są często alterowane. G7(♭9,♭13) w formie B: F As H Es. Ten voicing utrzymuje maksymalne napięcie przed rozwiązaniem na Cmaj9 lub Cm6.
Gdzie grać?
Trzymaj te voicingi mniej więcej między D pod środkowym C a G nad nim. Niżej robią się mętne; wyżej wchodzą w drogę melodii. Wybieraj formę A albo B zależnie od prymy, żeby zostać w tej strefie.