Harmonizacja melodii

Teoria muzyki · Harmonia tonalna · Poziom 4 · 16 min

Harmonizować to znaleźć akordy, które podtrzymają daną melodię. To najbardziej przydatne ćwiczenie dla pianisty: robisz to, gdy akompaniujesz, aranżujesz i improwizujesz. Oto metoda w sześciu krokach, zastosowana do „Twinkle, Twinkle, Little Star” (tradycyjnej francuskiej melodii „Ah ! vous dirai-je, maman”).

1. Tonacja i kadencje

Ustal tonację (tutaj C-dur) i zakończenia fraz. Melodia kończy się na C poprzedzonym przez D: tam pasuje kadencja doskonała V → I.

2. Rytm harmoniczny

Zdecyduj, ile akordów przypada na takt. Tutaj dobrze sprawdza się jeden akord na pół taktu: dość ruchu, bez przeładowania.

3. Dźwięki akordu na mocnych częściach taktu

Dla każdego odcinka wypisz akordy zawierające ważny dźwięk melodii (zwykle ten na mocnej części taktu). C można zharmonizować akordem C, F lub Am; A – akordem F, Dm lub Am; G – akordem C, Em lub G… Możliwości jest kilka: tu zaczyna się sztuka.

4. Bas

Wybieraj akordy z myślą o linii basu: powinna być piękna sama w sobie, najlepiej w ruchu przeciwnym do melodii. Tutaj: C – E | F – E | D – C | G – C, bas niemal w całości krokowy, ze skokiem o kwintę w kadencji.

5. Głosy środkowe

Uzupełnij brakujące dźwięki zgodnie z zasadami prowadzenia głosów: zatrzymuj dźwięki wspólne, poruszaj się na krótkie odległości, żadnych równoległych kwint ani oktaw.

6. Sprawdź uchem

M:4/4
L:1/4
%%staves {RH LH}
V:RH clef=treble
V:LH clef=bass
K:C
[V:RH] "C"[Gc] [Gc] "C/E"[cg] [cg] | "F"[ca] [ca] "C/E"[cg]2 | "Dm"[Af] [Af] "C"[ce] [ce] | "G"[Bd] [Bd] "C"[Gc]2 |]
[V:LH] C,2 E,2 | F,2 E,2 | D,2 C,2 | G,,2 C,2 |]

Zwróć uwagę na wybory: pierwszy przewrót C/E pozwala uniknąć powtórzenia C w basie i tworzy linię wznoszącą; Dm (ii) zastępuje F (IV) w takcie 3, by dojść do dominanty basem krokowym; końcowa kadencja jest doskonała.

Zacznij prosto: mając tylko I, IV i V (C, F, G), zharmonizujesz ogromną liczbę piosenek ludowych. Potem dodaj vi i ii dla koloru, a przewroty dla linii basu.
Częste błędy: zmiana akordu przy każdej nucie (za ciężko); harmonizowanie dźwięku przejściowego tak, jakby był strukturalny; zakończenie na czymś innym niż I; używanie V → IV w stylu klasycznym.

✓ Rozwiąż quiz z lekcji

← Prowadzenie głosów · Dźwięki obce akordowi →