Oznaczenia tempa i charakteru: słowniczek

Teoria muzyki · Ekspresja: dynamika, artykulacja, znaki · Poziom 3 · 14 min

Nad pierwszym taktem kompozytor podaje tempo, a często także charakter: Allegro con brio, Andante cantabile… Te słowa, głównie włoskie, są kluczem do interpretacji. Oto niezbędne słownictwo – zaglądaj tu tak często, jak potrzebujesz.

Tempa (od najwolniejszego do najszybszego)

TerminZnaczenie
Gravebardzo wolno i uroczyście
Largo / Larghettoszeroko / nieco mniej szeroko
Lentowolno
Adagiowolno, swobodnie
Andante / Andantinow tempie kroku / nieco płynniej (użycie bywało różne!)
Moderatoumiarkowanie
Allegrettodość żywo, mniej niż allegro
Allegrowesoło, szybko
Vivaceżywo
Presto / Prestissimobardzo szybko / tak szybko, jak to możliwe

Zmiany tempa

TerminZnaczenie
accelerando (accel.), stringendoprzyspieszając; naciskając naprzód
ritardando (rit.), rallentando (rall.)stopniowo zwalniając
ritenuto (riten.)powstrzymując, od razu wolniej
allargandoposzerzając (wolniej i często głośniej)
morendo, smorzando, calandozamierając: wolniej i ciszej
a tempo, tempo primo (Tempo I)z powrotem w tempie / powrót do pierwotnego tempa
rubatoelastyczne tempo, czas „kradziony” i oddawany
ad libitum (ad lib.)swobodnie
𝄐 fermataprzytrzymaj nutę lub pauzę dłużej, według uznania

Charakter

TerminZnaczenieTerminZnaczenie
dolcesłodko, czulemaestosomajestatycznie
cantabileśpiewniegraziosoz wdziękiem
espressivowyraziścieagitatoniespokojnie, z wzburzeniem
leggierolekkocon brioz werwą, z blaskiem
sostenutoz podtrzymaniemcon fuocoz ogniem
tranquillospokojniescherzandożartobliwie
sotto vocepółgłosemappassionatonamiętnie
pesanteciężkogiocosowesoło

Niezbędne małe słówka

molto (bardzo), poco (trochę), poco a poco (stopniowo), più (bardziej), meno (mniej), assai (bardzo), non troppo (nie za bardzo), sempre (zawsze), subito (nagle), quasi (prawie), con / senza (z / bez). Przykład: Allegro ma non troppo = szybko, ale nie za szybko.

M:4/4
L:1/4
Q:1/4=100
K:C
"^dolce"E E F G | G F E D | C C D E | "^rit."E3/2 D/ !fermata!D2 |]

Oznaczenia francuskie i niemieckie

Od XIX wieku wielu kompozytorów pisało we własnym języku:

  • Po francusku (Debussy, Ravel, Satie, Fauré): Lent (wolno), Modéré (umiarkowanie), Vif (żywo), Animé (z ożywieniem), Retenu (powstrzymując), Cédez (ustąp, zwolnij), Serrez (naciskaj naprzód), Au mouvement (a tempo), Doux et expressif (łagodnie i wyraziście), Sans rigueur (swobodnie). Debussy: „Andante très expressif” (Clair de lune); Satie: „Lent et douloureux” – wolno i boleśnie (Gymnopédie nr 1), a także poetyckie wskazówki w jego Gnossiennes, takie jak „Du bout de la pensée” (koniuszkiem myśli).
  • Po niemiecku (Schumann, Brahms, Mahler): Langsam (wolno), Mäßig (umiarkowanie), Lebhaft (żywo), Schnell, Rasch (szybko), Innig (serdecznie, intymnie), Zart (czule), Ruhig (spokojnie), Mit Ausdruck (z wyrazem), Nicht zu schnell (nie za szybko). Mahler opatruje część zbudowaną na Panie Janie oznaczeniem „Feierlich und gemessen, ohne zu schleppen” (uroczyście i miarowo, bez wleczenia).
Czytaj charakter przed tempem: u Mozarta Allegro znaczy przede wszystkim „wesoło”; Adagio to nie tylko wolno, ale „swobodnie”. Zapytaj siebie, jaką emocję opisuje słowo, a potem znajdź tempo, które jej służy.
Pułapka: Andantino oznaczało pierwotnie dla jednych kompozytorów „trochę wolniej” niż Andante, a dla innych „trochę szybciej”. Rozstrzyga kontekst (i oznaczenie metronomiczne, jeśli jest).

✓ Rozwiąż quiz z lekcji

← Repetycje i znaki nawigacyjne · Pedały i ich zapis →