Akordy: precyzja i brzmienie – darmowy kurs:

Dobrze zagrany akord brzmi jak jeden bogaty dźwięk, a nie garść nut przychodzących bezładnie. Trzeba pracować nad trzema cechami: jednoczesnością (wszystkie dźwięki razem), równowagą (wydobyta ważna nuta, często najwyższa) i przygotowaniem (ręka przyjęła kształt akordu przed zagraniem).

Ruch

Przygotuj: w trakcie poprzedniego akordu albo pauzy ręka przyjmuje kształt następnego „w powietrzu”, nad klawiszami.
Dotknij: palce lądują na powierzchni klawiszy wszystkie razem. Są mocne, a sklepienie dłoni jest stabilne.
Zagraj: ramię przekazuje swój ciężar jako jeden blok, nadgarstek amortyzuje. Przy forte zaczynasz z wyżej, ale ręka zachowuje kształt.
Rozluźnij: gdy tylko akord zabrzmi, puść nadmiar napięcia, trzymając klawisze, jeśli akord ma trwać.

Ćwiczenie – następstwa przewrotów

Te następstwa akordów (C – F – G – C) w trzech położeniach ćwiczą przygotowanie i minimalny ruch: wspólny dźwięk zostaje na miejscu, pozostałe przesuwają się jak najmniej.

M:4/4
L:1/4
Q:1/4=72
K:C
[CEG] [CFA] [B,DG] [CEG] | [EGc] [FAc] [DGB] [EGc] | [Gce] [Acf] [GBd] [Gce] |]

Zagraj każdy akord dwa razy: raz tylko „układając” rękę bez grania (przygotowanie), raz grając.
Wydobądź górny dźwięk, potem dolny, potem środkowy.
Transponuj do wszystkich tonacji za pomocą generatora akordów.

Częste błędy:

Akordy, które przypadkiem wychodzą „rozłożone”: często kciuk albo piąty palec spóźnia się. Graj bardzo wolno, pp, i słuchaj.
Palce zapadające się pod ciężarem: sklepienie dłoni musi wytrzymać.
Granie głośnych akordów ze spiętymi barkami: ciężar pochodzi z pleców, a nie z napięcia.

Wskazówka: przy bardzo szerokim akordzie (oktawa lub więcej) zacznij od zagrania tylko skrajnych dźwięków (kciuk i piąty palec), potem dodaj palce wewnętrzne. Najpierw ustawia się szkielet ręki.