Oktawy

Oktawy to symbol romantycznego fortepianu: Liszt, Czajkowski, Chopin (Etiuda op. 25 nr 10, Polonez „Heroiczny”). Wydaje się, że wymagają siły; w rzeczywistości wymagają przede wszystkim stabilnej dłoni i swobodnego nadgarstka.

Kształt dłoni

• Kciuk i piąty palec tworzą mocne, ale nie spięte „szczypce”. Dłoń jest lekko zaokrąglona, jakby trzymała duże jabłko.
• Na czarnych klawiszach używaj czwartego palca (a przy dużych dłoniach nawet trzeciego) zamiast piątego: pozwala to na legato w górnej linii (5-4-5 albo 4-5) i lepszy chwyt czarnych klawiszy.
• Palce wewnętrzne (2, 3) pozostają rozluźnione nad klawiszami, bez napięcia.

Trzy sposoby grania oktaw

1. Oktawy z nadgarstka: lekkie i szybkie. Dłoń odbija się z nadgarstka, przedramię pozostaje spokojne. Do fragmentów od p do mf.
2. Oktawy z przedramienia: ruch wychodzi z łokcia, do oktaw forte.
3. Oktawy z ramienia: całe ramię „spada” na duże pojedyncze oktawy, ff.

W szybkim tempie łączysz je: niewielki ruch nadgarstka prowadzony ruchem ramienia, który kreśli kierunek frazy.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=80
K:C
[Cc][Dd][Ee][Ff] [Gg][Ff][Ee][Dd] | [Cc]2 [Ee]2 [Gg]2 [cc']2 |]

Plan ćwiczenia

1. Sam kciuk: zagraj linię tylko kciukiem, słysząc w wyobraźni wewnętrzne legato.
2. Sam piąty (i czwarty) palec: górna linia, z dążeniem do legato 5-4.
3. Wolne oktawy, staccato z nadgarstka, sprawdzając rozluźnienie między każdą.
4. Grupy: graj szybkie grupy po 2, 3, 4 oktawy z zatrzymaniem między grupami, jak w ćwiczeniu fragmentami.
5. Gama chromatyczna w oktawach (5 na białych klawiszach, 4 na czarnych) z generatorem.