Folk (1930–2026)

In de jaren 1920 en 1930 namen Amerikaanse platenmaatschappijen landelijke muziek op: zangers uit de Appalachen, fiddlers, zingende families zoals de Carter Family, bluesmannen. Verzamelaars zoals John en Alan Lomax doorkruisten het land voor de Library of Congress. Dat erfgoed werd de basis van de folk.

Tijdens de Grote Depressie trok Woody Guthrie met zijn gitaar door Amerika en zong hij over het leven van arme mensen en trekarbeiders; in 1940 schreef hij This Land Is Your Land. Pete Seeger zette het werk voort en liet het publiek meezingen. In de jaren 1950 en 1960 vulde de folk revival de koffiehuizen van Greenwich Village: Joan Baez, daarna Bob Dylan, die protestliederen schreef voordat hij in 1965 overstapte op de elektrische gitaar.

Op de akoestische gitaar ontwikkelde de folk waardevolle technieken: begeleiding met open akkoorden, fingerpicking waarbij de duim afwisselend basnoten speelt terwijl de vingers de melodie spelen („Travis picking”), open stemmingen. John Fahey en zijn opvolgers maakten er een persoonlijke instrumentale muziek van, de „American primitive guitar”.

Het woord folk dekt ook revivals in andere landen: Britse en Ierse folk, het Franse chanson waarin de tekst centraal staat, de nueva canción in Latijns-Amerika. Wat ze gemeen hebben: één stem, één instrument, woorden die ertoe doen.