Sprongen

Een sprong (bas en dan akkoord in stride, grote verplaatsingen bij Liszt, Chopin op. 25 nr. 4) is eng omdat we denken dat we op het laatste moment moeten „mikken”. Het geheim is precies het omgekeerde: de verplaatsing moet snel zijn en de aankomst rustig.

Principes

• Vertrek vroeg: verlaat de eerste noot zodra ze geklonken heeft (of zodra het pedaal ze vasthoudt). Blijf niet hangen.
• Reis snel, dicht bij de toetsen: een lage, snelle, zijwaartse boog. Grote hoge bogen kosten tijd en precisie.
• Kom aan vóór je speelt: de hand „raakt” het oppervlak van het doel een fractie van een seconde vóór het spelen. Dat kleine wachten maakt de sprong veilig.
• Kijk naar de bestemming: je ogen gaan vooruit naar het doel. De hand volgt de ogen.
• Tastbare herkenningspunten: de groepjes van twee en drie zwarte toetsen kun je voelen.

Oefening – bas en akkoord (stride-stijl)

M:4/4
L:1/4
Q:1/4=72
K:C clef=bass
C,, [E,G,C] G,, [D,F,B,] | C,, [E,G,C] F,, [F,A,C] | G,, [D,G,B,] C,,2 |]

1. De „bevroren” sprong: speel de bas, spring naar het akkoord en plaats de hand zonder te spelen. Controleer. Speel. Ga terug.
2. De bliksemsprong: speel de bas als kwartnoot, maar verplaats meteen en wacht boven het akkoord. De wachttijd moet langer zijn dan de reistijd.
3. Ogen dicht: in een heel langzaam tempo, om een lichaamsgeheugen voor de afstand te ontwikkelen.
4. Ten slotte op tempo, met behoud van het gevoel dat je „vroeg” aankomt.