Dynamika
Teoria muzyki · Ekspresja: dynamika, artykulacja, znaki · Poziom 1 · 8 min
Fortepian nazywał się pierwotnie pianoforte („cicho-głośno”): w przeciwieństwie do klawesynu mógł grać cicho lub głośno, zależnie od siły uderzenia. Dynamika określa tę głośność. Zapisuje się ją włoskimi skrótami pod pięciolinią (w muzyce fortepianowej między dwiema pięcioliniami).
| Znak | Po włosku | Znaczenie |
|---|---|---|
| ppp | pianississimo | niezwykle cicho |
| pp | pianissimo | bardzo cicho |
| p | piano | cicho |
| mp | mezzo piano | umiarkowanie cicho |
| mf | mezzo forte | umiarkowanie głośno |
| f | forte | głośno |
| ff | fortissimo | bardzo głośno |
| fff | fortississimo | niezwykle głośno |
Zmiany stopniowe
- crescendo (cresc. lub rozwierające się „widełki” <): stopniowo głośniej;
- decrescendo lub diminuendo (decresc., dim. lub zwężające się widełki >): stopniowo ciszej.
M:4/4 L:1/4 Q:1/4=90 K:C !p!C D E F | !crescendo(!G A B !crescendo)!c | !f!c B A G | !diminuendo(!F E D !diminuendo)!C |]
Akcenty dynamiczne
- sf, sfz (sforzando): pojedyncza, nagle wzmocniona nuta;
- fp (fortepiano): uderz głośno, a zaraz potem cicho;
- subito p: nagle cicho (efekt zaskoczenia, który uwielbiał Beethoven).
Dynamika jest względna: forte Mozarta to nie forte Rachmaninowa, a piano w sali koncertowej to nie piano w twoim salonie. Traktuj je jak charaktery: p = intymnie, f = stanowczo. I zawsze przygotuj crescendo, zaczynając wystarczająco cicho: możesz rosnąć, tylko jeśli masz miejsce.
Częsty błąd: granie wszystkiego mezzo forte. Przesadzaj z kontrastami podczas ćwiczenia: słuchacze zawsze słyszą mniejszą różnicę, niż ci się wydaje. I oznaczenie dynamiczne obowiązuje aż do następnego!
← Palcowanie i jego zapis · Artykulacja: legato, staccato, akcenty →