Ballada pop na I–V–vi–IV

C – G – Am – F: te cztery akordy (I–V–vi–IV) niosą setki piosenek. To idealne następstwo, by połączyć wszystko, czego się nauczyłeś: lewą rękę na autopilocie, dźwięki docelowe, motywy, synkopy. Cel: zagrać pełną balladę, która brzmi jak prawdziwa piosenka.

Podstawowa faktura

Lewa ręka w pustych kwintach/oktawach, melodyczna prawa ręka na górze. Synkopa w takcie 1 i długi dźwięk w takcie 2 pozwalają frazie oddychać.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=76
K:C
%%staves {RH LH}
V:RH clef=treble
V:LH clef=bass
[V:RH] "C" z2 E G c2 B G | "G" B4 z A G D | "Am" E4 z E G A | "F" A2 G F- F4 |]
[V:LH] C,2 G,2 C4 | G,,2 D,2 G,4 | A,,2 E,2 A,4 | F,,2 C,2 F,4 |]

Antycypacja

W popie melodia często przychodzi o ósemkę za wcześnie, przed zmianą akordu, połączona łukiem przez kreskę taktową. To małe „pchnięcie” daje balladom typowy rozmach.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=76
K:C
"C" c2 B G- G4 | "G" z4 z E G A- | "Am" A4 E4 | "F" z2 F G A4 |]

A w takcie 2 należy już do akordu Am: jest antycypowane o ósemkę.

Wypełnienia i voicingi

• Wypełnienie (fill): gdy melodia odpoczywa (koniec frazy), wypełnij lukę krótkim przebiegiem w środkowym rejestrze: trzy–cztery dźwięki pentatoniki opadające ku następnemu dźwiękowi.
• Voicing środkowy: prawa ręka może grać melodię, a kciuk dodawać pod nią dźwięk akordu (akordy dwu- lub trzydźwiękowe). Brzmienie staje się bogatsze, nie stając się ciężkie.
• Kolory: dodaj nonę (D nad C) albo sus4 (C nad G, rozwiązujące się na H): to nowoczesne brzmienie „pop piano”.

Ćwiczenie krok po kroku

1. Włącz podkład balladowy w C. Zagraj powyższy przykład, potem zostaw tylko lewą rękę.
2. Zwrotka (2 obiegi): prosta melodia w środkowym rejestrze, dźwięki docelowe, dużo przestrzeni.
3. Refren (2 obiegi): przejdź oktawę wyżej, dodaj antycypacje i dźwięki zdwojone w oktawach.
4. Bridge (1 obieg): zmień wzór lewej ręki (arpeggio 1-5-8-10) i graj ciszej.
5. Zakończenie: zwolnij na F, potem wyląduj na akordzie C z noną (C E G D).
6. Przetransponuj do G z podkładem pop w G (G – D – Em – C).