Celowanie w dźwięki akordu
· Pierwsze kroki · Poziom 3 · 20 min
Pentatoniki są wygodne, ale ignorują akordy. Aby twoja solówka „opowiadała” następstwo akordów, musisz celować w dźwięki akordu na mocnych częściach taktu (na 1 i 3), a pozostałych dźwięków gamy używać jako łączników. Robi tak każdy wielki melodysta, od Mozarta po Stevie’ego Wondera.
Cele
| Akord | Dźwięki akordu |
|---|---|
| C | C – E – G |
| G | G – H – D |
| Am | A – C – E |
| F | F – A – C |
Krok 1: znajdź linię dźwięków docelowych, po jednym na akord, poruszającą się jak najmniej (prowadzenie głosów).
M:4/4 L:1/4 Q:1/4=90 K:C "C" E4 | "G" D4 | "Am" C4 | "F" C4 |]
Krok 2: ozdób tę linię. Dźwięki akordu wypadają na miary; dźwięki przejściowe (obce akordowi) łączą cele między miarami.
M:4/4 L:1/8 Q:1/4=90 K:C "C" E F G E D2 C D | "G" D2 B,2 C D E F | "Am" E2 C2 A,2 B, C | "F" C4 A,4 |]
Spójrz na pierwszą miarę każdego taktu: E (nad C), D (nad G), E (nad Am), C (nad F). Same dźwięki akordu. F, H i inne dźwięki przejściowe wypadają między miarami i prowadzą do następnego celu.
Ćwiczenie krok po kroku
- Włącz podkład pop w C. Lewa ręka: pryma każdego akordu.
- Prawa ręka: graj tylko całe nuty na dźwiękach akordu. Szukaj najpłynniejszej linii.
- Przejdź na półnuty: dwa dźwięki akordu na takt.
- Przejdź na ósemki: dźwięki akordu na miarach, dowolny dźwięk gamy pomiędzy.
- Wyzwanie: ląduj na tercji każdego akordu na raz (E, H, C, A). To dźwięk, który mówi „dur” albo „moll”.
- Powtórz w G-dur nad podkładem balladowym w G (G – D – Em – C).
Patrz do przodu. Już w bieżącym takcie myśl o celu następnego. Ostatnie dwa–trzy dźwięki taktu powinny cię tam doprowadzić jak rampa.
Częsty błąd: zatrzymywanie się na dźwięku obcym akordowi (np. długie F nad akordem C). Nie jest to zabronione, ale tworzy napięcie, które trzeba rozwiązać: niech F zejdzie krokiem na E.