Skala bluesowa

Skala bluesowa to pentatonika molowa z jednym dodanym dźwiękiem chromatycznym, blue note (obniżoną kwintą). W C: C – Es – F – Fis – G – B – C. Grana nad akordami septymowymi dominantowymi tworzy to słodko-gorzkie tarcie, które jest duszą bluesa.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
C _E F ^F G _B c2 | c _B G ^F =F _E C2 |]

Zderzenie tercji

Es skali bluesowej wobec E akordu C7: w teorii „zły dźwięk”. W bluesie właśnie o to chodzi. Pianiści naśladują śpiewaków i gitarzystów, którzy „podciągają” dźwięk: ześlizgujesz się z Es na E.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
"C7" _E/=E/ G c _B G ^F =F _E | C8 |]

Durowa skala bluesowa

Jaśniejsza: C – D – Es – E – G – A – C (pentatonika durowa + Es). To brzmienie radosnego bluesa, gospel i country.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=100
K:C
"C7" C D _E =E G A G E | "C7" G2 E C- C4 |]

Mieszanie obu

Najlepsi bluesmani przeplatają: koloryt durowy nad akordem I (E), molowy nad IV (Es to septyma F7, więc czuje się tam jak u siebie!). Posłuchaj różnicy:

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=100
K:C
"C7" E G A c- c2 A G | "F7" _E F A c- c2 _B A | "C7" G E D C- C4 |]

Ćwiczenie krok po kroku

1. Graj skalę bluesową C w górę i w dół, palcowanie PR 1-2-3-4-1-2-3-4 (kciuk na C i G), aż zagrasz ją z zamkniętymi oczami.
2. Włącz podkład bluesowy w C. Przez jeden chorus używaj tylko C, Es i F. Potem dodaj G, potem B, a potem Fis jako dźwięk przejściowy.
3. Zagraj lick z „podciągnięciem” (Es→E) na początku każdej linii (takty 1, 5, 9).
4. Jeden chorus w durowej skali bluesowej, jeden w molowej, jeden mieszający obie.
5. Przetransponuj do bluesa w G: G – B – C – Cis – D – F.