Komponowanie w strojach otwartych: DADGAD, open G i open D

· Gitara: fingerstyle, stroje otwarte i gitara klasyczna · Poziom 4 · 25 min

Zmienić strój to zmienić instrument. Chwyty, które znają twoje palce, przestają działać: musisz słuchać, szukać, i właśnie z tego rodzą się nowe pomysły. Puste struny brzmią jak akord, rezonują współbrzmiąco i dają stałe burdony. Wielu gitarzystów-kompozytorów zbudowało na tym swój styl: John Fahey i gitarzyści „American Primitive” w open D i open G, Davey Graham, który spopularyzował DADGAD w Wielkiej Brytanii na początku lat 60., Pierre Bensusan i cała celtycka scena gitarowa, Nick Drake czy Joni Mitchell z dziesiątkami własnych strojów.

1. Trzy stroje, trzy charaktery

StrójStruny (6 → 1)Względem stroju standardowegoCharakter
DADGADD A D G A D6., 2. i 1.: o cały ton niżejAkord na pustych strunach Dsus4: ani durowy, ani molowy, modalny, celtycki
Open GD G D G H D6., 5. i 1.: o cały ton niżejOtwarty akord G-dur: blues, slide, rockowy rytm
Open DD A D Fis A D6., 2. i 1.: o cały ton; 3.: o półton niżejOtwarty akord D-dur: szeroki, orkiestrowy, burdony

Nastrój gitarę stroikiem (menu Strój: „DADGAD”, „Open G”, „Open D”).

2. Kilka chwytów na początek

StrójChwyt (6 → 1)DźwiękiAkord
DADGAD0 0 0 2 0 0D A D A A DD5 (bez tercji)
DADGAD0 0 4 2 0 0D A Fis A A DD-dur
DADGAD0 0 3 2 0 0D A F A A Dd-moll
DADGAD5 5 0 0 0 0G D D G A DGsus2
DADGADx 0 2 0 0 0A E G A DA7sus4
Open Gbarré 0 / 5 / 7 / 12G / C / D / G
Open Dbarré 0 / 5 / 7 / 12D / G / A / D

Aby uzyskać akord molowy w open G, obniż dźwięk na strunie 2 o jeden próg (to ona niesie tercję); w open D tercję niesie struna 3.

3. Strategie kompozytora

  • Ruchomy chwyt nad pustymi strunami: przesuwaj mały dwupalcowy chwyt wzdłuż gryfu, podczas gdy puste struny wciąż brzmią. Każda pozycja tworzy nowy, bogaty akord, z ocierającymi się sekundami, które brzmią jak harfa.
  • Melodia nad burdonem: skomponuj melodię na strunach 1 i 2 nad pustym basem; zaakceptuj przejściowe dysonanse, są częścią barwy.
  • Strefy gryfu: w stroju otwartym zwykłe barré daje I (próg 0), IV (5) i V (7). Utwór można zbudować jako podróż między tymi strefami.
  • Strój jako podpis: wielu kompozytorów łączy strój z nastrojem. Prowadź notatnik: strój, znaleziony chwyt, wrażenie.

4. Melodia w DADGAD

Mała melodia w metrum trójdzielnym, w duchu celtyckich airs: pusty bas na pierwszą miarę, melodia na strunie 1, a puste struny 2 i 3 brzmią między dźwiękami.

M:3/4
L:1/8
Q:1/4=84
K:D clef=treble-8
"D"[D,d]2 G e [Af]2 | "G"[G,Dg]2 G f [Ae]2 | "A7sus4"[A,d]2 A e [Ad]2 | "D"[D,A,FAd]6 |]
d |-0--------2--4----|-5--------4--2----|-0--------2--0----|-0----------------|
A |-------------0----|-------------0----|-------------0----|-0----------------|
G |-------0----------|-------0----------|-------2----------|------------------|
D |------------------|------------------|------------------|-4----------------|
A |------------------|-5----------------|-0----------------|-0----------------|
D |-0----------------|-5----------------|------------------|-0----------------|

5. Naprzemienny bas w open G

Kciuk przechodzi naprzemiennie między struną 5 (G) a struną 4 (D); melodię gra się na strunach wysokich. Dla IV i V barré na 5., a potem na 7. progu: ta sama ręka, przesunięta.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=96
K:G clef=treble-8
"G"[G,B] d [De] d [G,B] A [DG]2 | "C"[Ce] g [Ga] g [Ce] c [Ge]2 | "D"[Da] f [Ad] f [Da] g [Af]2 | "G"[G,d]2 [DB]2 [D,G,DGBd]4 |]
d |----0--2--0-------------|----5--7--5-------------|-7-----------7--5-------|-0-----------0----------|
B |-0-----------0----------|-5-----------5-----5----|----7-----7--------7----|-------0-----0----------|
G |----------------2--0----|----------------5-------|-------7----------------|-------------0----------|
D |-------0-----------0----|-------5-----------5----|-------7-----------7----|-------0-----0----------|
G |-0-----------0----------|-5-----------5----------|-7-----------7----------|-0-----------0----------|
D |------------------------|------------------------|------------------------|-------------0----------|

Pięciolinie pokazują rzeczywistą wysokość (zapisaną oktawę wyżej, jak cała muzyka gitarowa); tabulatury są w podanym stroju.

Rada kompozytora: zawsze zapisuj strój na górze nut („Strój: D A D G A D”) i dołączaj tabulaturę. Sama pięciolinia nie mówi, gdzie grać dźwięki, a gitarzysta, który odkrywa twój utwór, musi móc przestroić gitarę, zanim zacznie czytać.
Częste błędy:
  • Pozostawanie na otwartym akordzie przez cały utwór: rezonans uwodzi, ale bez podróży harmonicznej słuchacz odpływa. Korzystaj ze stref gryfu.
  • Szukanie standardowych chwytów: w stroju otwartym wychodź od ucha, a nie od pamięci palców.
  • Zbyt szybkie przestrajanie: poluzowane struny jeszcze przez kilka minut się układają; sprawdź strój przed nagraniem.

Twój warsztat

  1. Nastrój gitarę w DADGAD. Przez dziesięć minut odkrywaj bez metody, pozwalając pustym strunom brzmieć; nagrywaj wszystko.
  2. Zachowaj dwa pomysły: „ruchomy chwyt” i małą melodię na strunie 1.
  3. Zbuduj formę A – B – A: A na otwartym akordzie (D), B w innej strefie (G na 5. progu albo A na 7.), potem powrót.
  4. Zapisz nuty w edytorze ABC (clef=treble-8), ze strojem jako podtytułem (T:Tuning DADGAD), a tabulaturę zachowaj w zeszycie.
  5. Dodatkowo: przenieś ten sam utwór do open D i porównaj barwy.

Samokontrola: czy twój utwór brzmiałby równie dobrze w stroju standardowym? Jeśli tak, nie wykorzystałeś jeszcze stroju otwartego: szukaj tego, na co pozwala tylko on (burdony, unisona, rezonans).

✓ Rozwiąż quiz z lekcji

← Aranżujemy melodię w stylu fingerstyle · Pisanie na gitarę klasyczną →