Claude Debussy (1862–1918)

Urodzony w 1862 roku w Saint-Germain-en-Laye Claude Debussy wstąpił do Konserwatorium Paryskiego w wieku dziesięciu lat. Utalentowany pianista, wyróżniał się upodobaniem do zakazanych harmonii. W 1884 roku zdobył Prix de Rome.

Pod wpływem poetów symbolistów, Wagnera, a potem jawajskiego gamelanu usłyszanego na Wystawie Światowej w 1889 roku, wynalazł nowy język: Preludium do „Popołudnia fauna” (1894), opera Peleas i Melizanda (1902), Morze (1905).

Jego muzyka fortepianowa jest fundamentalna: Suite bergamasque (z „Clair de lune”), Estampes, Images, Children’s Corner napisany dla córki, dwa zeszyty Preludiów i Etiudy z 1915 roku. Używa skali całotonowej i pentatonicznej, dawnych skal modalnych, akordów równoległych i rezonansów pedału.

Nazywa się go „impresjonistą” – etykietą, której nie lubił. Zmarł w Paryżu w 1918 roku. Debussy uczy pianistów słuchać samego dźwięku: najdrobniejszych odcieni dynamiki, równowagi warstw i wyrafinowanego użycia pedału.