Clair de lune (Suite bergamasque)

Claude Debussy · Poziom 6 (Ekspert) · impresjonizm · Fortepian

Trzecia część Suite bergamasque (wydanej w 1905 roku), zainspirowana wierszem Verlaine’a. Utwór Debussy’ego, czołowej postaci impresjonizmu w muzyce. Des-dur, 9/8, 72 takty (około 5 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Delikatny, często zmieniany pedał i bardzo cicha dynamika: szukaj barw, a nie siły. Arpeggia środkowej części („un poco mosso”) są rozdzielone między ręce: graj je równo i ściszone pod melodią. Oryginalnych przednutek nie ma w nutach do grania: dodaj je, gdy już znasz nuty. 5 bemoli przy kluczu: nazwij je na głos przed grą i znajdź miejsca, w których znaki przygodne je znoszą. W metrum 9/8 licz miary jako grupy trzech ósemek (miary z kropką), żeby zachować kołysanie. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament.

Inne utwory: Claude Debussy

• Tancerki delfickie (Preludia, zeszyt I, nr 1)
• Les sons et les parfums tournent dans l’air du soir (Preludia, zeszyt I, nr 4)
• Deuxième Arabesque – Arabeska nr 2 (L. 66 nr 2)
• Arabeska nr 1 E-dur
• Doctor Gradus ad Parnassum (Children’s Corner nr 1)
• Jimbo’s Lullaby – Kołysanka słonia Jimbo (Children’s Corner nr 2)
• Sarabanda (Pour le piano nr 2)
• Valse romantique

Źródło : Note after Note, d’après l’édition Fromont (1905) et la saisie CC0 de Y. Murakami (PDMX / MuseScore) · CC0 / Public Domain