De bluestoonladder

De bluestoonladder is een mineur-pentatonische toonladder met één extra chromatische noot, de blue note (verlaagde kwint). In C: C – Es – F – Fis – G – Bes – C. Over dominant-septiemakkoorden zorgt ze voor die bitterzoete wrijving die de ziel van de blues is.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
C _E F ^F G _B c2 | c _B G ^F =F _E C2 |]

De botsing van de tertsen

De Es van de bluestoonladder tegen de E van het C7-akkoord: in theorie een „foute noot”. In de blues is dat precies de bedoeling. Pianisten bootsen zangers en gitaristen na die de noot „buigen”: je glijdt van Es naar E.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
"C7" _E/=E/ G c _B G ^F =F _E | C8 |]

De majeur-bluestoonladder

Helderder: C – D – Es – E – G – A – C (majeur-pentatonisch + Es). Het is de klank van de vrolijke blues, de gospel en de country.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=100
K:C
"C7" C D _E =E G A G E | "C7" G2 E C- C4 |]

De twee mengen

De beste bluesspelers wisselen af: majeurkleur over het I-akkoord (E), mineurkleur over de IV (Es is de septiem van F7, dus daar helemaal thuis!). Hoor het verschil:

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=100
K:C
"C7" E G A c- c2 A G | "F7" _E F A c- c2 _B A | "C7" G E D C- C4 |]

Oefening stap voor stap

1. Speel de bluestoonladder van C op en neer, vingerzetting RH 1-2-3-4-1-2-3-4 (duim op C en G), tot je het met je ogen dicht kunt.
2. Start de bluesbegeleiding in C. Gebruik één chorus lang alleen C, Es en F. Voeg dan G toe, dan Bes, dan Fis als doorgangsnoot.
3. Speel de „bend”-lick (Es→E) aan het begin van elke regel (maat 1, 5, 9).
4. Eén chorus in de majeur-bluestoonladder, één in de mineur-bluestoonladder, één waarin je ze mengt.
5. Transponeer naar de blues in G: G – Bes – C – Cis – D – F.