Preludium op. 59 nr 2

Alexandre Scriabine · Poziom 6 (Ekspert) · XX wiek · Fortepian

Późna kompozycja (1910), którą Skriabin opatrzył określeniem „dziko, wojowniczo”: młotkowane rytmy i harmonie bez ustalonej tonacji, daleko od jego wczesnych preludiów. Miniatura charakterystyczna z epoki romantyzmu. C-dur, 6/8, 62 takty (około 3 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Czytaj akordy powoli, każdą ręką osobno, wyszukując powracające układy; zachowaj energię, ale bez ostrości. Utwór zaczyna się od przedtaktu: policz niepełny takt, zanim wejdziesz. W metrum 6/8 licz miary jako grupy trzech ósemek (miary z kropką), żeby zachować kołysanie. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament.

Inne utwory: Alexandre Scriabine

• Preludium op. 16 nr 2 gis-moll
• Preludium op. 16 nr 4
• Etiuda cis-moll op. 2 nr 1
• Preludium op. 16 nr 1
• Preludia op. 16 – 3. (O 16 nr 3)
• Preludium op. 16 nr 5

Źródło : Mutopia Project · Public Domain