Wenecka pieśń gondoliera op. 30 nr 6 (Pieśni bez słów)

Felix Mendelssohn · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · romantyzm · Fortepian

Druga z trzech „weneckich pieśni gondolierów” z Pieśni bez słów (1835): barkarola w tonacji fis-moll, z melodią unoszącą się nad kołyszącą lewą ręką. Utwór Mendelssohna, mistrza fortepianowej melodii z akompaniamentem. fis-moll, 6/8, 56 taktów (około 3 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Lewa ręka ma być miękka i równa jak ruch wiosła; melodia, często w tercjach i sekstach, musi śpiewać i płynąć legato. Melodia i akompaniament w jednej ręce: górny głos śpiewa, reszta szepcze. Utwór zaczyna się od przedtaktu: policz niepełny takt, zanim wejdziesz. W metrum 6/8 licz miary jako grupy trzech ósemek (miary z kropką), żeby zachować kołysanie.

Inne utwory: Felix Mendelssohn

• Pieśń bez słów op. 102 nr 3 C-dur
• Scherzo e-moll (op. 16, nr 2)
• Pieśń bez słów op. 19 nr 6 „Wenecka pieśń gondoliera”
• Pieśń bez słów op. 85 nr 1
• Pieśń bez słów op. 53 nr 5 „Pieśń ludowa”
• Pieśń bez słów op. 19 nr 5 „Niepokój”
• Hark! The Herald Angels Sing

Źródło : Mutopia Project · Public Domain