Salut d’amour op. 12

Edward Elgar · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · romantyzm · Fortepian

Napisana w 1888 roku jako prezent zaręczynowy dla Caroline Alice Roberts, jego przyszłej żony: czuła, prosta melodia, dziś jeden z najczęściej granych utworów salonowych. Utwór Edwarda Elgara, wielkiego angielskiego kompozytora końca XIX wieku. E-dur, 2/4, 100 taktów (około 3 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Melodia śpiewa nad lekkim akompaniamentem akordowym; dyskretne rubato na końcach fraz i dużo czułości. 4 krzyżyki przy kluczu: nazwij je na głos przed grą i znajdź miejsca, w których znaki przygodne je znoszą. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament. Lewa ręka wykonuje szerokie skoki: patrz z wyprzedzeniem na docelową nutę i przenoś rękę wcześnie, nie przyspieszając rytmu.

Inne utwory: Edward Elgar

• Nimrod (Wariacje Enigma, nr 9), opracowanie na fortepian

Źródło : PDMX / MuseScore · CC0 1.0