Sonata op. 2 nr 1: I. Allegro

Ludwig van Beethoven · Poziom 6 (Ekspert) · klasycyzm · Fortepian

Pierwsza część pierwszej opublikowanej sonaty Beethovena (1795, dedykowanej Haydnowi): wznoszące się arpeggio – „rakieta” – otwiera zwięzłą, napiętą formę sonatową w tonacji f-moll. Utwór fortepianowy Beethovena, pomiędzy klasycznym dziedzictwem Haydna i Mozarta a romantycznym porywem. f-moll, 4/4, 154 takty (około 3 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Obiegniki są wypisane drobnymi nutami: graj je lekko i szybko. Temat graj lekko i staccato, a crescenda rozkładaj aż do sforzand. Szanuj kontrasty Beethovena: nagłe zmiany dynamiki, akcenty i pauzy są częścią muzyki. 4 bemole przy kluczu: nazwij je na głos przed grą i znajdź miejsca, w których znaki przygodne je znoszą. Utwór zaczyna się od przedtaktu: policz niepełny takt, zanim wejdziesz.

Inne utwory: Ludwig van Beethoven

• Sonata op. 49 nr 2: I. Allegro ma non troppo
• Sonata op. 49 nr 2: II. Tempo di menuetto
• Menuet Es-dur WoO 82
• Sonata op. 49 nr 1: I. Andante
• Preludium f-moll WoO 55
• Sonata nr 25 (część I: Presto alla tedesca) (op. 79)
• Sonata op. 79: II. Andante
• Sonata op. 2 nr 1: III. Menuetto

Źródło : Mutopia Project · Public Domain