Arpeggia klasyczne: Giuliani, Carcassi, Bach
Gitara · Technika klasyczna · Poziom 4 · 14 min
W 1812 roku Mauro Giuliani wydał swoje 120 arpeggiów (op. 1): wszystkie kombinacje p-i-m-a na dwóch akordach, C i G7. Do dziś są fundamentem techniki prawej ręki. Oto cztery formuły, które warto znać:
| Wzór | Zastosowanie |
|---|---|
| p-i-m-i | Łagodny akompaniament, ballady |
| p-i-m-a-m-i | Walce, Romans |
| p-a-m-i | Przygotowanie do tremola |
| p-i-m / a-i-m (triole) | Melodia w palcu serdecznym (Carcassi op. 60 nr 3, Romans) |
M:4/4 L:1/8 Q:1/4=72 K:C clef=treble-8 "C"C G c G C G c G | "G7"G, G B G G, G B G | "C"C e c G C e c G | "G7"G, f B G G, f B G |]
Niech górny dźwięk śpiewa
W Romansie czy w Etiudzie nr 3 Carcassiego melodię gra palec serdeczny na szczycie arpeggia. Akcentuj ją (czasem apoyando), a i oraz m graj lekko: słuchacz powinien usłyszeć melodię z akompaniamentem, a nie strumień równych dźwięków.
M:3/4 L:1/8 Q:1/4=66 K:Em clef=treble-8 (3[E,b]BG (3bBG (3bBG | (3[E,b]BG (3aBG (3gBG | (3[E,g]BG (3fBG (3eBG | (3[E,e]BG (3gBG (3bBG |]
Najpierw ćwicz akordy blokowe (wszystkie dźwięki razem), potem arpeggio powoli, a potem w tempie. Lewa ręka musi być gotowa przed prawą.