Giuseppe Verdi (1813–1901)

Olbrzym opery włoskiej, od „Nabucco” po „Falstaffa”, którego melodie obiegły cały świat.

Syn wiejskiego karczmarza, Giuseppe Verdi pierwsze lekcje pobierał u miejscowego organisty, a potem wspierał go Antonio Barezzi, kupiec z Busseto. Nieprzyjęty do Konserwatorium Mediolańskiego, uczył się prywatnie w tym mieście.

Sukces Nabucco (1842) i chóru „Va, pensiero” przyniósł mu sławę. Potem przyszła seria arcydzieł: Rigoletto (1851), Trubadur i Traviata (1853), następnie Don Carlos, Aida (1871) i Requiem (1874).

Po latach względnego milczenia napisał, mając ponad siedemdziesiąt lat, dwie ostatnie opery do librett Arriga Boita według Szekspira: Otella (1887) i komedię Falstaff (1893). Zmarł w Mediolanie w 1901 roku.

Verdi nie napisał prawie nic na fortepian, ale jego melodie niezliczoną ilość razy opracowywano i parafrazowano (zwłaszcza Liszt). Granie Verdiego na fortepianie uczy przede wszystkim śpiewu: frazowania bel canto, oddechu i „gitarowych” akompaniamentów, które muszą pozostać lekkie.

Nuty na fortepian (5)