Luis de Milán

Luis de Milán żył w XVI wieku (urodzony około 1500, zmarł po 1560 roku) i obracał się w wyrafinowanym kręgu dworu księcia Kalabrii w Walencji. Niewiele wiadomo na pewno o jego życiu: znamy go przede wszystkim z jego ksiąg.

W 1536 roku wydał El Maestro, zbiór na vihuelę – hiszpańską poprzedniczkę gitary z sześcioma chórami strun, strojoną jak lutnia. To najstarsza drukowana księga na ten instrument. Pomyślano ją jak podręcznik: utwory postępują od łatwych do trudnych, z oznaczeniami tempa – rzadkością w tamtych czasach.

Księga zawiera fantazje, pawany, tientos i pieśni z akompaniamentem (villancicos, romanse, sonety). Sześć pawan, prostych i świetlistych, należy dziś do najczęściej granych przez gitarzystów utworów renesansowych.

Grający uczą się faktury modalnej, elastycznych fraz i przeplatania fragmentów akordowych z szybkimi, improwizacyjnymi pasażami („redobles”).