Fanny Hensel (1805–1847)

Urodzona w Hamburgu w 1805 roku, Fanny Mendelssohn dorastała w Berlinie w zamożnej, kulturalnej rodzinie. Otrzymała takie samo wykształcenie muzyczne jak jej młodszy brat Felix, u kompozytora Carla Friedricha Zeltera; jako dziecko grała z pamięci pierwszy tom Das wohltemperierte Klavier Bacha.

Ojciec uważał jednak, że muzyka może być dla niej jedynie „ozdobą”, nie zawodem. Kilka jej pieśni ukazało się najpierw pod nazwiskiem Felixa, w jego zbiorach op. 8 i op. 9. W 1829 roku wyszła za malarza Wilhelma Hensela, który zachęcał ją do komponowania.

W rodzinnym domu w Berlinie organizowała i prowadziła Sonntagsmusiken, niedzielne koncerty, na których jej muzyka i muzyka brata brzmiały przed berlińskim towarzystwem. Po podróży do Włoch napisała Das Jahr (1841), dwanaście utworów fortepianowych, po jednym na każdy miesiąc roku.

Dopiero w 1846 roku zdecydowała się wydawać pod własnym nazwiskiem, publikując Sześć pieśni op. 1. Zmarła nagle rok później, w wieku czterdziestu jeden lat; Felix, załamany, zmarł kilka miesięcy po niej.