Teresa Carreño (1853–1917)

Urodzona w Caracas w 1853 roku, Teresa Carreño uczyła się gry na fortepianie u ojca. W 1862 roku jej rodzina przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie cudowne dziecko dało swoje pierwsze koncerty i otrzymało rady od pianisty i kompozytora Louisa Moreau Gottschalka. W 1863 roku, w wieku dziewięciu lat, zagrała w Białym Domu dla Abrahama Lincolna.

W tym samym roku skomponowała walc na cześć swojego nauczyciela, Gottschalk Waltz. Następnie pojechała do Europy, gdzie poznała Rossiniego i Liszta, i prowadziła międzynarodową karierę koncertową przez ponad pięćdziesiąt lat.

Zwana „Walkirią fortepianu” z racji potęgi swojej gry, była także śpiewaczką operową i okazjonalnie dyrygentką. Wśród jej mężów był pianista Eugen d’Albert. Skomponowała utwory fortepianowe, kwartet smyczkowy i Hymn do Bolívara.

Zmarła w Nowym Jorku w 1917 roku. Jej prochy przeniesiono w 1977 roku do Panteonu Narodowego w Caracas, a wielki teatr miasta nosi jej imię.