Friedrich Burgmüller (1806–1874)

Friedrich Burgmüller urodził się w Ratyzbonie w 1806 roku w rodzinie muzyków; jego brat Norbert był obiecującym kompozytorem, który zmarł młodo. Około 1832 roku zamieszkał w Paryżu, gdzie pozostał do końca życia; zmarł w 1874 roku w Beaulieu-sur-Layon.

W Paryżu uczył gry na fortepianie w wytwornych domach i pisał muzykę lekką oraz baletową: zwłaszcza La Péri (1843), a jeden z jego numerów włączono do Giselle Adolphe’a Adama (pas de deux wieśniaków).

Jego sława opiera się na trzech zbiorach etiud: op. 100 (25 łatwych i progresywnych etiud), op. 109 (18 etiud charakterystycznych) i op. 105 (12 etiud błyskotliwych). Każdy utwór ma sugestywny tytuł – La Candeur (Szczerość), Arabesque, Le Chevaleresque (Rycerz) – i maluje mały romantyczny obrazek.

Dzięki Burgmüllerowi młodzi pianiści odkrywają, że technika służy ekspresji: postać, nastrój, historia na jednej stronie.