Anonyme

„Anonim” nie znaczy, że utwór nie ma autora – tylko że nazwisko zaginęło albo nigdy nie zostało ustalone z pewnością. W XIX wieku wiele tańców salonowych (kadryle, walce, country dances) wydawano w zbiorach bez nazwiska kompozytora albo rozpowszechniano w rękopisach.

Najsłynniejszym przykładem gitarowym jest „Romans” (zwany też Romance anónimo lub Spanish Romance). Jego pochodzenie wciąż budzi spory: na autora typowano kilku muzyków, bez rozstrzygających dowodów. Światową sławę przyniósł mu film René Clémenta Zakazane zabawy (1952), w którym muzykę gra gitarzysta Narciso Yepes.

Takie utwory często przetrwały, bo były proste, melodyjne i łatwe do nauczenia się ze słuchu. Są bliskie tradycji ludowej: każdy grał je po swojemu i współistnieje kilka wersji.

Dla uczniów są idealne: krótkie formy, jasne harmonie i swoboda interpretacji, która zachęca, by skupić się na dźwięku i frazowaniu, a nie na „oficjalnej wersji”.