Les roses d’Ispahan (op. 39 nr. 4)

Gabriel Fauré · Niveau 5 (Gevorderd) · romantiek · Piano

Een lied uit 1884 op een gedicht van Leconte de Lisle, met oosterse geuren: de stem wiegt zacht boven een vloeiende begeleiding in achtsten. Een lied (zang en piano) bewerkt voor solopiano: de rechterhand speelt de zangpartij, met de begeleidingsnoten die eronder liggen; de linkerhand speelt de pianopartij zoals genoteerd. D-groot, 2/4, 81 maten (ongeveer 3 minuten), volledige partituur.

▶ Speel dit stuk met de interactieve bladmuziek

Zo oefen je het

• Luister eerst: de site speelt het terwijl de bladmuziek meeloopt.
• Wachtmodus: de bladmuziek wacht bij elke noot op jou, in jouw tempo.
• Tempo-uitdaging: speel in de maat, met een score en een kaart van je gelukte maten.
• Houd een rustig, soepel tempo, als een zacht wiegen; de linkerhand blijft licht onder de melodie. Eén hand speelt soms twee stemmen: houd de lange noten hun volle waarde aan en laat de hoofdlijn luider zingen dan de begeleiding. De linkerhand maakt grote sprongen: kijk vooruit naar de landingsnoot en verplaats je op tijd, zonder het ritme te haasten. Vorm bij akkoorden je hand al in de lucht voordat je landt, met alle noten tegelijk.

Meer stukken van Gabriel Fauré

• Après un rêve (op. 7 nr. 1)
• Lydia (op. 4 nr. 2)

Bron : Arrangement Note after Note d’après la saisie CC0 du corpus OpenScore Lieder · CC0 1.0