Dora Pejačević (1885–1923)

Dora Pejačević werd in Boedapest geboren in een Kroatische adellijke familie met een landgoed in Našice, in Slavonië. Ze kreeg haar eerste muzieklessen thuis en studeerde daarna verder in Zagreb, Dresden en München, al bleef ze als componiste grotendeels autodidact.

Ze componeerde al als tiener: haar eerste pianostukken, zoals het Gondellied op. 4, dateren uit die tijd. Later groeide haar catalogus met kamermuziek, liederen, het Pianoconcert in g-klein op. 33 en de Symfonie in fis-klein op. 41, die als de eerste moderne symfonie in de Kroatische muziek geldt.

Als onafhankelijke, ontwikkelde vrouw, in contact met de artistieke en literaire kringen van haar tijd, verhuisde ze na haar huwelijk naar München. Ze stierf er in 1923, kort na de geboorte van haar zoon, zevenendertig jaar oud.

Haar stijl, gevoed door Schumann, Brahms en Tsjaikovski, combineert brede lyriek met harmonieën van het fin de siècle. Haar pianostukken, vaak kort, zijn een mooie toegang tot het repertoire van vrouwelijke componisten.