Isaac Albéniz (1860–1909)
Albéniz, een wonderkind dat de vader van de moderne Spaanse pianomuziek werd, bereikte zijn hoogtepunt met Iberia; verschillende stukken van hem zijn gitaarklassiekers geworden.
Isaac Albéniz, geboren in 1860 in Camprodon, gaf al heel jong zijn eerste pianoconcerten. Hij studeerde onder meer aan de conservatoria van Leipzig en Brussel en maakte lange tijd carrière als virtuoos pianist.
Onder invloed van de musicoloog Felipe Pedrell richtte hij zich op de Spaanse volksmuziek, vooral die van Andalusië. Hij schreef bundels als de Suite española op. 47 en España op. 165, met de beroemde Tango.
In Parijs verkeerde hij met Dukas, Fauré en Debussy. Zijn meesterwerk, Iberia (vier boeken, 1905–1908), combineert de Andalusische geest met een zeer complexe pianoschrijfwijze. Hij stierf in 1909 in Cambo-les-Bains.
„Asturias (Leyenda)”, voor piano geschreven, werd beroemd in de gitaartranscriptie. Zijn stukken leren je de gitaar na te bootsen op het klavier, Andalusische ritmes en modale kleuren.