Impromptu f-moll op. 142 nr 1 (D. 935)

Franz Schubert · Poziom 6 (Ekspert) · romantyzm · Fortepian

Pierwsze impromptu z drugiego zbioru (1827), niemal w formie sonatowej: dramatyczny początek w tonacji f-moll, potem długi epizod, w którym ręce krzyżują się w dialogu nad nieprzerwanymi arpeggiami. Utwór Schuberta, mistrza pieśni (Lied), którego fortepian śpiewa jak ludzki głos. f-moll, 4/4, 249 taktów (około 17 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• W środkowym epizodzie lewa ręka przechodzi nad prawą, by zagrać dźwięki melodii: przenoś ją wcześnie i graj szesnastki idealnie równo. Niech melodia śpiewa, a akompaniament będzie bardzo równy i lekki. 4 bemole przy kluczu: nazwij je na głos przed grą i znajdź miejsca, w których znaki przygodne je znoszą. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament.

Inne utwory: Franz Schubert

• Melodia węgierska h-moll (D. 817)
• Impromptu As-dur op. 90 nr 4 (D. 899)
• Moment musical nr 3 f-moll (D. 780)
• Impromptu c-moll op. 90 nr 1 (D. 899)
• Impromptu Ges-dur op. 90 nr 3 (D. 899)
• Trois Marches militaires – Trzy marsze wojskowe (D. 733 nr 1, op. 51)
• Trois Marches militaires – Trzy marsze wojskowe (D. 733 nr 2, op. 51)
• Trois Marches militaires – Trzy marsze wojskowe (D. 733 nr 3, op. 51)

Źródło : Mutopia Project · Public Domain