Symfonia nr 7: Allegretto, temat
Ludwig van Beethoven · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · klasycyzm · Fortepian
Druga część VII Symfonii (1812), w tonacji a-moll: najpierw słynny rytm ostinato (długa–krótka–krótka, długa–długa) w akordach, potem wielka melodia wiolonczel śpiewająca nad tematem, który przechodzi teraz do lewej ręki. Słychać ją w filmach Jak zostać królem (2010) i Nieodwracalne (2002).
▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami
Jak go ćwiczyć
- Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
- Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
- Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
- Pierwsza część: rytm jest wszystkim. Ćwierćnuta i dwie ósemki, potem dwie ćwierćnuty; utrzymuj dokładnie ten sam, bardzo równy puls, niemal marszowy. Akordy prawej ręki prawie się nie zmieniają z taktu na takt: znajdź dźwięk, który się porusza, i go wydobądź. Druga część (takt 17): prawa ręka śpiewa legato, a lewa przejmuje rytm tematu, ciszej.
Inne utwory: Ludwig van Beethoven
- Sonata op. 49 nr 2: I. Allegro ma non troppo
- Sonata op. 49 nr 2: II. Tempo di menuetto
- Menuet Es-dur WoO 82
- Sonata op. 49 nr 1: I. Andante
- Preludium f-moll WoO 55
- Sonata nr 25 (część I: Presto alla tedesca) (op. 79)
- Sonata op. 79: II. Andante
- Sonata op. 2 nr 1: III. Menuetto
Źródło : Arrangement Note after Note d’après la partition d’orchestre (Litolff), Mutopia Project n° 595 · Public Domain