Aria z III Suity orkiestrowej (BWV 1068), pierwsza część

Johann Sebastian Bach · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · barok · Fortepian

Pierwsza część, z powtórzeniem, słynnej „Arii na strunie G” (ok. 1730), w tonacji D-dur: długa melodia skrzypiec nad kroczącym basem. W filmie Siedem (Se7en, David Fincher, 1995) towarzyszy nocnym poszukiwaniom detektywa Somerseta w bibliotece.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Pierwsza nuta trwa dłużej niż takt: wsłuchaj się w nią do końca, zanim pójdziesz dalej – melodia wyrasta z tego trzymanego dźwięku. Lewa ręka bardzo równymi ćwierćnutami, oderwanymi, ale nie suchymi, jak kroczący kontrabas. Krótkie wartości (trzydziestodwójki, takty 5 i 6) to śpiewane ozdobniki: nigdy ich nie przyspieszaj.

Inne utwory: Johann Sebastian Bach

• Partita 4 (BWV 828) – część 6
• Aus meines Herzens Grunde (Chorał 1) (BWV 269)
• Inwencja dwugłosowa nr 1 C-dur (BWV 772)
• Preludium nr 1 C-dur, Das Wohltemperierte Klavier I (BWV 846)
• Inwencja dwugłosowa nr 13 a-moll (BWV 784)
• Inwencja dwugłosowa nr 8 F-dur (BWV 779)
• Małe preludium F-dur (BWV 928)
• Inwencja dwugłosowa nr 4 d-moll (BWV 775)

Źródło : Arrangement Note after Note d’après l’édition de la Bach-Gesellschaft, Mutopia Project n° 1534 · Public Domain