Lekcja 36: Preludium D-dur

Muzio Clementi · Poziom 3 (Zaawansowany początkujący) · klasycyzm · Fortepian

Z metody Clementiego „Introduction to the Art of Playing on the Piano Forte” op. 42 (1801), która zbiera jego własne preludia i łatwe opracowania dzieł wielkich mistrzów. D-dur, 4/4, 6 taktów (około minuty), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Clementi kładzie nacisk na legato i równe uderzenie: słuchaj końca każdego dźwięku, zanim zagrasz następny. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament. Triole i inne grupy niemiarowe muszą być idealnie równe: licz je na głos z metronomem. Lewa ręka wykonuje szerokie skoki: patrz z wyprzedzeniem na docelową nutę i przenoś rękę wcześnie, nie przyspieszając rytmu.

Inne utwory: Muzio Clementi

• Lekcja 10: Sarabande (według Corellego)
• Lekcja 11: Gigue (według Corellego)
• Lekcja 16: Allemande (według Corellego)
• Lekcja 17: Sarabande (według Corellego)
• Lekcja 19: Aria „Triste raison”
• Lekcja 20: Aria „Fal lal la”
• Lekcja 21: Larghetto (według Pleyela)
• Lekcja 23: Wariacja 1 (według Pleyela)

Źródło : Mutopia Project · CC BY-SA 4.0