Fuga nr 11 F-dur, Das Wohltemperierte Klavier II (BWV 880)

Johann Sebastian Bach · Poziom 6 (Ekspert) · barok · Fortepian

Lekka, taneczna fuga trzygłosowa w metrum 6/16, w duchu gigue. Z II tomu Das Wohltemperierte Klavier (około 1740 roku): drugi cykl preludiów i fug we wszystkich dwudziestu czterech tonacjach. Fuga 3-głosowa. F-dur, 6/16, 99 taktów (około 2 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Znajdź każde wejście tematu i je wydobądź; ćwicz głosy parami, potem zdecyduj, która ręka bierze głosy wewnętrzne, zanim powoli połączysz całość. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament. Przy akordach ułóż dłoń w powietrzu, zanim opadniesz na klawisze – wszystkie dźwięki razem. Zacznij od ćwiczenia każdej ręki osobno w trybie Czekaj, potem zagraj obiema rękami razem w wolnym tempie i stopniowo przyspieszaj.

Inne utwory: Johann Sebastian Bach

• Partita 4 (BWV 828) – część 6
• Aus meines Herzens Grunde (Chorał 1) (BWV 269)
• Inwencja dwugłosowa nr 1 C-dur (BWV 772)
• Preludium nr 1 C-dur, Das Wohltemperierte Klavier I (BWV 846)
• Inwencja dwugłosowa nr 13 a-moll (BWV 784)
• Inwencja dwugłosowa nr 8 F-dur (BWV 779)
• Małe preludium F-dur (BWV 928)
• Inwencja dwugłosowa nr 4 d-moll (BWV 775)

Źródło : Knute Snortum (gravure LilyPond, GitHub) · CC BY-SA 4.0