Małe preludium D-dur (BWV 936)

Johann Sebastian Bach · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · barok · Fortepian

Czwarte z Sześciu małych preludiów BWV 933–938: prawdziwa inwencja dwugłosowa, pogodna i dobrze rozwinięta, w której motyw szesnastkowy nieustannie przechodzi z ręki do ręki. Jedno z małych preludiów, które Bach napisał około 1720 roku dla swoich uczniów, przekazanych głównie w odpisach z jego kręgu (Johann Peter Kellner): krótkie utwory, idealne, zanim weźmiesz się za Inwencje. D-dur, 2/4, 48 taktów (około 2 minut), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

  • Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
  • Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
  • Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
  • Śledź motyw z ręki do ręki i nadaj mu w obu rękach tę samą artykulację. Trzymane dźwięki prawej ręki (półnuty z łukiem) muszą trwać pełną wartość pod kontrapunktem. Bez pedału: legato bierze się z palców. Ćwicz każdą ręką osobno w trybie Czekaj, potem powoli połącz obie ręce razem. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament. Zacznij od ćwiczenia każdej ręki osobno w trybie Czekaj, potem zagraj obiema rękami razem w wolnym tempie i stopniowo przyspieszaj.

Inne utwory: Johann Sebastian Bach

Źródło : Mutopia Project · CC BY-SA 3.0