Małe preludium d-moll (BWV 935)

Johann Sebastian Bach · Poziom 4 (Średniozaawansowany) · barok · Fortepian

Trzecie z Sześciu małych preludiów (około 1720 roku): inwencja dwugłosowa w miniaturze, w której ręce przerzucają między sobą ten sam motyw szesnastkowy. d-moll, 3/8, 48 taktów (około minuty), pełne nuty.

▶ Zagraj ten utwór z interaktywnymi nutami

Jak go ćwiczyć

• Najpierw posłuchaj: strona go gra, a nuty się przesuwają.
• Tryb czekania: nuty czekają na ciebie przy każdym dźwięku, w twoim tempie.
• Wyzwanie tempa: graj w rytmie, z wynikiem i mapą udanych taktów.
• Oba głosy są równorzędne: ćwicz każdą rękę osobno, aż motyw zabrzmi w obu tak samo, potem powoli połącz je razem. Nieliczne ozdobniki z wydania są w tych nutach wypisane w całości. Jedna ręka gra czasem dwa głosy: trzymaj długie nuty przez całą ich wartość i pozwól głównej linii śpiewać głośniej niż akompaniament. Szybka faktura: pracuj fragment po fragmencie w trybie Czekaj, potem w rytmach punktowanych, i podnoś tempo o 5–10%.

Inne utwory: Johann Sebastian Bach

• Partita 4 (BWV 828) – część 6
• Aus meines Herzens Grunde (Chorał 1) (BWV 269)
• Inwencja dwugłosowa nr 1 C-dur (BWV 772)
• Preludium nr 1 C-dur, Das Wohltemperierte Klavier I (BWV 846)
• Inwencja dwugłosowa nr 13 a-moll (BWV 784)
• Inwencja dwugłosowa nr 8 F-dur (BWV 779)
• Małe preludium F-dur (BWV 928)
• Inwencja dwugłosowa nr 4 d-moll (BWV 775)

Źródło : PDMX / MuseScore · CC0 1.0