Folk (1930–2026)

W latach 20. i 30. amerykańskie wytwórnie płytowe nagrywały muzykę wiejską: śpiewaków z Appalachów, skrzypków, rodziny śpiewaków takie jak Carter Family, bluesmanów. Zbieracze, tacy jak John i Alan Lomaxowie, przemierzali kraj dla Biblioteki Kongresu. To dziedzictwo stało się fundamentem folku.

Podczas Wielkiego Kryzysu Woody Guthrie przemierzał Amerykę z gitarą, śpiewając o życiu biednych ludzi i robotników sezonowych; w 1940 roku napisał This Land Is Your Land. Pete Seeger kontynuował jego dzieło i porywał publiczność do wspólnego śpiewu. W latach 50. i 60. folk revival wypełnił kawiarnie Greenwich Village: Joan Baez, potem Bob Dylan, który pisał protest songi, zanim w 1965 roku przeszedł na gitarę elektryczną.

Na gitarze akustycznej folk rozwinął cenne techniki: akompaniament na otwartych akordach, fingerpicking, w którym kciuk gra na przemian dźwięki basowe, a palce melodię („Travis picking”), stroje otwarte. John Fahey i jego następcy uczynili z tego osobistą muzykę instrumentalną, „American primitive guitar”.

Słowo folk obejmuje też odrodzenia w innych krajach: folk brytyjski i irlandzki, francuską piosenkę z naciskiem na tekst, nueva canción w Ameryce Łacińskiej. Co je łączy: jeden głos, jeden instrument, słowa, które mają znaczenie.