Ósemki, szesnastki i sposoby liczenia – darmowy kurs: teoria muzyki

Gdy miara się dzieli, potrzebujesz pewnego sposobu liczenia. Oto trzy najpopularniejsze systemy – wybierz ten, który ci odpowiada.

Rytm w obrębie jednej miary	Liczenie liczbami	Sylaby (metoda Kodálya)
ćwierćnuta	1	ta
2 ósemki	1 i	ti-ti
4 szesnastki	1 e i a	ti-ka-ti-ka
ósemka + 2 szesnastki	1 i a	ti ti-ka
2 szesnastki + ósemka	1 e i	ti-ka ti
ósemka z kropką + szesnastka	1 (e i) a	tim-ka

Liczenie liczbami („raz i dwa i…”, „raz e i a” – na wzór angielskiego „one e and a”) zawsze mówi ci, gdzie jesteś w takcie: najbardziej przydatne przy czytaniu a vista. Sylaby takie jak „ta, ti-ti” opisują sam rytm: idealne do zapamiętania i zaśpiewania figury.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=70
K:C
B2 BB B2 BB | BBBB B4 | B/B/B/B/ B/B/B/B/ B2 B2 | B3/2B/ B3/2B/ B4 |]
w: 1 2 and 3 4 and 1 and 2 and 3 1 e and a 2 e and a 3 4 1 a 2 a 3

Belkowanie

Kolejne ósemki nie mają osobnych chorągiewek: łączy je belka (gruba kreska). Jedna belka = ósemki, dwie belki = szesnastki. Złota zasada: belki pokazują miary. Nuty grupuje się miarami (w 4/4 można też grupować po pół taktu, 1-2 i 3-4, ale nigdy przez środek taktu).

Porównaj: te same sześć ósemek, pogrupowane po dwie w 3/4 (trzy miary) i po trzy w 6/8 (dwie miary) – oko od razu odczytuje inny puls.

M:3/4
L:1/8
K:C
BB BB BB | BB BB BB |]

M:6/8
L:1/8
K:C
BBB BBB | BBB BBB |]

Metoda czytania a vista: zanim zagrasz, zaznacz (w myślach albo ołówkiem) małą kreseczkę nad początkiem każdej miary. Potem licz na głos najmniejszymi występującymi podziałami („1 e i a”, jeśli są szesnastki), powoli, nigdy się nie zatrzymując.

Częsty błąd: ściskanie szesnastek i przypadkowe wydłużanie ósemki z kropką. Ósemka z kropką + szesnastka to dokładny stosunek 3:1 – a nie 2:1 (to byłoby odczucie trioli, zob. lekcję o swingu).