Molowe ii–V–i
Teoria muzyki · Harmonia jazzowa · Poziom 4 · 12 min
W molu ii–V–i zmienia barwę. Zbudujmy je na gamie c-moll harmonicznej (C D Es F G As H):
- ii: Dm7♭5 (D F As C), akord półzmniejszony;
- V: G7♭9 (G H D F As), dominanta z noną małą – zapisywana też G7alt, z alterowanymi napięciami;
- i: Cm6, Cm(maj7) lub Cm7, zależnie od stylu.
As, wspólne dla dwóch pierwszych akordów, daje ten mroczny, dramatyczny smak, tak typowy dla molowych ballad i latin jazzu.
M:4/4
L:1/4
%%staves {RH LH}
V:RH clef=treble
V:LH clef=bass
K:C
[V:RH] "Dm7b5"[F_Ac]4 | "G7b9"[F_A=B]4 | "Cm6"[_EAc]4 |]
[V:LH] D,4 | G,,4 | C,4 |]
Śledź głosy: F → F → Es, As → As → A, C → H → C. Trzy niemal nieruchome linie, a jednak trzy bardzo różne barwy.
Jaki akord toniki?
- Cm6 (C Es G A): brzmienie „molla melodycznego”, bardzo jazzowe, stabilne.
- Cm(maj7) (C Es G H): barwa kina noir, tajemnicza.
- Cm7 (C Es G B): łagodniejszy, modalny, często gdy akord trwa długo albo w kontekście bossa novy czy soulu.
Mieszanie duru i molla
Muzycy chętnie mieszają jedno z drugim: „zwykłe” molowe ii (Dm7), po nim alterowane V (G7♭9) rozwiązujące się na durowe I (Cmaj7). V7♭9 dodaje mrocznego napięcia tuż przed jasnością rozwiązania.
Trik klawiszowy: nad Dm7♭5 zagraj po prostu prawą ręką trójdźwięk f-moll (F As C) nad basem D. Nad G7♭9 zagraj akord septymy zmniejszonej (H D F As) nad basem G: to dokładnie G7♭9 bez prymy.
Nie myl Dm7♭5 (D F As C) z D°7 (D F As H). Akord półzmniejszony ma septymę małą, zmniejszony – septymę zmniejszoną.