Interwały złożone (większe od oktawy)
Teoria muzyki · Interwały · Poziom 4 · 7 min
Interwał większy od oktawy nazywa się interwałem złożonym. Nazywa się go, licząc dalej: nona, decyma, undecyma, duodecyma, tercdecyma, a dwie oktawy = kwintdecyma (podwójna oktawa).
| Interwał złożony | = interwał prosty + oktawa |
|---|---|
| nona (9) | sekunda |
| decyma (10) | tercja |
| undecyma (11) | kwarta |
| duodecyma (12) | kwinta |
| tercdecyma (13) | seksta |
Zasada: aby sprowadzić interwał złożony do prostego, odejmij 7 (nie 8!): 10 − 7 = 3 (tercja). Rodzaj się nie zmienia: nona mała = sekunda mała + oktawa.
M:4/4 L:1/4 Q:1/4=72 K:C "^9th"[Cd]2 "^10th"[Ce]2 | "^11th"[Cf]2 "^12th"[Cg]2 | "^13th"[Ca]2 "^15th"[Cc']2 |]
Gdzie je spotkasz?
- W rozszerzonych akordach jazzowych: nony, undecymy i tercdecymy to dźwięki dodane nad akordem septymowym (C9, F13…). Druga część kursu omawia je szczegółowo.
- W lewej ręce pianisty: decyma (C i E oktawę wyżej) daje bogaty, śpiewny bas, typowy dla stride piano i Chopina. Wymaga dużej dłoni: można ją zagrać arpeggiando (szybko rozłożoną).
- W harmonii czterogłosowej: odstęp między tenorem a basem może przekraczać oktawę.
Sprawdź swoją dłoń: połóż kciuk na C i sięgnij piątym palcem do E w następnej oktawie. Jeśli sięgasz bez wysiłku, możesz grać decymy; jeśli nie – rozkładaj je. Nawet Rachmaninow rozkładał niektóre tercdecymy… choć sięgał naprawdę daleko!