Rondo oraz temat z wariacjami
Teoria muzyki · Forma muzyczna · Poziom 4 · 14 min
Dwie formy zbudowane na powrocie: rondo, w którym refren wraca między kontrastującymi epizodami, oraz temat z wariacjami, w którym ten sam temat przekształca się raz po raz.
Rondo
Refren (A) przeplata się z epizodami (B, C…): A B A C A (rondo pięcioczęściowe) albo A B A C A B A (rondo siedmioczęściowe). Refren jest w tonacji głównej; epizody eksplorują inne tonacje. Charakter często żywy i radosny: ulubiona forma klasycznych finałów.
Słynny przykład: „Dla Elizy” (Für Elise) Beethovena (WoO 59).
| A | B | A | C | A |
|---|---|---|---|---|
| a-moll, słynny temat | F-dur, jaśniej, z pasażami | powrót tematu | punkt organowy na A, mroczny i niespokojny, w d-moll | ostatni powrót |
Inne przykłady: „Rondo alla turca” z Sonaty KV 331 Mozarta oraz „Złość z powodu zgubionego grosza” Beethovena.
Temat z wariacjami
Temat (często prosty, w formie dwuczęściowej) zostaje przedstawiony, a potem przekształcony w serii wariacji. Każda wariacja coś zachowuje (budowę, harmonię, melodię), a coś innego zmienia:
- Wariacja melodyczna: ornamentyka, dźwięki zamienne, pasaże;
- Wariacja rytmiczna: szybsze wartości (dyminucja), rytmy punktowane, triole;
- Zmiana trybu: wariacja minore (w molu);
- Zmiana faktury: temat w lewej ręce, kontrapunkt, akordy;
- Zmiana charakteru: ekspresyjne adagio, marsz, walc, fuga…
M:4/4 L:1/4 K:C "C"c c g g | "F"a a "C"g2 | "C"c3/2 c/ g3/2 g/ | "F"a3/2 a/ "C"g2 | "Cm"c c g g | "Fm"_a _a "Cm"g2 |]
Takty 1-2: temat; takty 3-4: wariacja rytmiczna (punktowana); takty 5-6: wariacja minore.
Do posłuchania: 12 Wariacji KV 265 Mozarta na temat „Ah ! vous dirai-je, maman” (melodia „Twinkle”), „Harmonijny kowal” Händla (Suita HWV 430), 32 Wariacje WoO 80 Beethovena i szczyt gatunku – Wariacje Goldbergowskie Bacha (30 wariacji na tej samej linii basu).
← Forma dwuczęściowa i trzyczęściowa, menuet z triem · Forma sonatowa →