Rotacji przedramienia – darmowy kurs:

Przekręć klamkę albo klucz: wykonujesz rotację przedramienia (pronację w stronę kciuka, supinację w stronę piątego palca). Ten ruch, u wielkich pianistów często niewidoczny, to jeden z sekretów techniki bez wysiłku. Oszczędza palce, przekazując część pracy znacznie silniejszym mięśniom.

Gdzie rotacja jest niezbędna

Basy Albertiego i akompaniamenty łamane (C-G-E-G): dłoń kołysze się jak wahadło między kciukiem a piątym palcem.
Tremola w oktawach albo akordach.
Arpeggia: rotacja pomaga dłoni „obrócić się” wokół kciuka (patrz arpeggia).
Słabe palce zewnętrzne: czwarty i piąty palec dostają pomoc od przedramienia.

Ćwiczenie 1 – wahadło

Połóż kciuk na C, a piąty palec na G (prawa ręka). Nie ruszając palcami, kołysz dłonią: gra kciuk, potem piątka, potem kciuk…
Ruch powinien być mały i równy, jak bardzo powolna wycieraczka. Palce pozostają bierne: gra przedramię.
Stopniowo przyspieszaj aż do tremola, zmniejszając amplitudę.

Ćwiczenie 2 – bas Albertiego w prawej ręce

Graj ten wzór powoli, na początku przesadzając z rotacją, a potem czyniąc ją prawie niewidoczną. Podane palcowanie dotyczy prawej ręki.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=69
K:C
!1!C!5!G!3!E!5!G CGEG | !1!B,!5!G!2!D!5!G B,GDG | !1!C!5!A!3!F!5!A CAFA | !1!C!5!G!3!E!5!G C4 |]

Częste błędy:

Utrzymywanie dużej rotacji w szybkim tempie: im szybciej, tym mniejszy ruch.
Zablokowany nadgarstek: rotacja wymaga giętkiego nadgarstka, inaczej zamienia się w napięcie.
Pozwalanie palcom „zasnąć”: pozostają mocne i gotowe; rotacja im pomaga, a nie je zastępuje.

Wskazówka: w każdym ciągu dźwięków każda zmiana kierunku między kciukiem a piątym palcem to okazja do rotacji. Szukaj ich w swoich utworach: Dla Elizy (Für Elise) jest ich pełne, zwłaszcza w akordach łamanych lewej ręki.