Równowaga między rękami – darmowy kurs:

Cieniowanie głosów nie dotyczy tylko prawej ręki. Równowaga między rękami ciągle się zmienia: czasem melodia przechodzi do lewej ręki, czasem obie ręce rozmawiają jak równy z równym, jak dwa głosy w inwencji Bacha. Pianista musi umieć nadać każdej ręce niezależną głośność.

Dlaczego to trudne

Mózg uwielbia symetrię: gdy jedna ręka gra głośno, druga ma skłonność, by za nią podążać. Co więcej, lewa ręka gra w basie, gdzie struny są dłuższe i bardziej rezonujące; przy tej samej sile łatwo zagłusza prawą. Wreszcie u większości ludzi ręka dominująca (często prawa) jest bardziej „gadatliwa”.

Ćwiczenie 1 – skrzyżowana dynamika

Zagraj jednooktawową gamę C-dur obiema rękami razem, prawa ręka f, lewa p.
Zamień: lewa f, prawa p.
Wyższy poziom: crescendo w jednej ręce i jednocześnie diminuendo w drugiej.

Ćwiczenie 2 – melodia w basie

Tutaj melodia jest w lewej ręce: prawa gra powtarzane akordy pp na słabych częściach taktu. Słuchaj basu tak, jakby był wiolonczelą.

M:3/4
L:1/4
Q:1/4=80
%%staves {RH LH}
V:RH clef=treble
V:LH clef=bass
[V:RH] !pp!z [EG] [EG] | z [FA] [FA] | z [DG] [DG] | z [EG] [EG] |]
[V:LH] !mf!C,3 | F,2 A, | G,2 B,, | C,3 |]

Ćwiczenie 3 – dialog równych

W kanonie, takim jak „Panie Janie” grany dwiema rękami (lewa wchodzi dwa takty po prawej), każde wejście tematu powinno być lekko wyeksponowane, a potem usunąć się w cień, gdy temat przejmuje druga ręka.

Częste błędy:

Zbyt ciężka lewa ręka w basie (zwłaszcza z pedałem, który wzmacnia niski rejestr).
Prawa ręka, która zawsze „podąża” za dynamiką lewej.
Słuchanie tylko ręki z melodią: trzeba słuchać całości.

Wskazówka: nagraj się i posłuchaj z dystansu (z innego pokoju). Równowagę lepiej ocenia się z daleka niż przy klawiaturze, gdzie słychać głównie środkowy i wysoki rejestr.