Półpedał i pedał drgający

Pedał to nie wyłącznik „włącz/wyłącz”. Między górą a dołem jest cała gama głębokości, a zaawansowani pianiści korzystają z nich tak, jak malarz z odcieni szarości.

Głębokości pedału

• Pełny pedał: tłumiki całkowicie podniesione, maksymalny rezonans.
• Półpedał (lub ćwierćpedał): tłumiki ledwie muskają struny. Przepuszczają trochę rezonansu bez pełnej aureoli. Idealny, by nadać okrągłość szybkiemu pasażowi albo muzyce klasycznej (Mozart, Haydn) bez jej zamazywania.

Częściowa zmiana

Częściowe zwolnienie pedału (podnieś do połowy i od razu wciśnij z powrotem) wycisza głównie struny górne i środkowe, których drgania są słabsze, a bardzo energiczne struny basowe brzmią dalej trochę. Dzięki temu możesz zachować dźwięk basu, oczyszczając zmieniające się nad nim harmonie.

M:4/4
L:1/4
Q:1/4=60
%%staves {RH LH}
V:RH clef=treble
V:LH clef=bass
[V:RH] "_Ped."e d c B | c d e2 |]
[V:LH] [C,,C,]4- | [C,,C,]4 |]

W tym przykładzie niski bas jest trzymany (ręką, potem pedałem), a melodia przechodzi przez dźwięki obce akordowi: rób półzmianę na każdej mierze, żeby oczyścić melodię i zachować bas.

Pedał drgający

Seria drobnych, szybkich, częściowych ruchów stopy, jak dreszcz. Stopniowo „przerzedza” trzymany akord, tworzy diminuenda, których same palce nie potrafią zrobić, albo łagodzi długą szybką gamę, zostawiając lekką mgiełkę. Często spotykany u Debussy’ego, Ravela i Liszta.

Ćwiczenie

1. Zagraj niski akord C-dur ff z wciśniętym pedałem, potem zdejmij ręce.
2. Bardzo powoli podnoś pedał: znajdź dokładny punkt, w którym tłumiki dotykają strun. Ten punkt jest inny na każdym instrumencie; to twój punkt odniesienia.
3. Zagraj akord ponownie i rób szybkie drgania wokół tego punktu: dźwięk stopniowo zanika, w diminuendzie.
4. Zagraj szybką gamę na dwie oktawy z ćwierćpedałem: ma pozostać klarowna, ale cieplejsza.