Szybkie powtarzane dźwięki
· Technika zaawansowana · Poziom 5 · 12 min
Bardzo szybkie powtarzanie tego samego dźwięku (Scarlatti, La Campanella Liszta, Alborada del gracioso Ravela, Król elfów Schuberta) jest powyżej pewnego tempa niemożliwe jednym palcem. Rozwiązanie: zmieniaj palec przy każdym powtórzeniu.
Palcowania
- 4-3-2-1: w grupach po cztery, „drapiąc” do siebie.
- 3-2-1: do trioli, najczęstsze.
- 2-1 albo 3-1: do wolniejszych lub lżejszych powtórzeń.
Ruch przypomina drapiącego kota: każdy palec, schodząc z klawisza, cofa się lekko ku dłoni i robi miejsce następnemu. Dłoń cofa się minimalnie w trakcie grupy, a potem wraca na miejsce.
M:4/4 L:1/16 Q:1/4=60 K:C !4!c!3!c!2!c!1!c !4!c!3!c!2!c!1!c c4 c4 |]
M:2/4 L:1/8 Q:1/4=60 K:C (3!3!e!2!e!1!e (3!3!e!2!e!1!e | (3!3!d!2!d!1!d (3!3!d!2!d!1!d | c4 |]
Rola instrumentu
Podwójna repetycja w fortepianach (wynaleziona przez Sébastiena Érarda w 1821 roku) pozwala zagrać dźwięk ponownie, zanim klawisz w pełni wróci. W pianinie klawisz musi podnieść się wyżej: szybka repetycja jest trudniejsza, a dotyk musi być jeszcze lżejszy.
Ćwiczenie
- Powoli, każdy palec gra wyraźnie, do dna klawisza.
- Potem pozwól klawiszowi podnieść się tylko do połowy: znajdź punkt, w którym dźwięk można zagrać ponownie.
- Przyspieszaj kolejnymi krokami metronomu (zobacz drabinę metronomową).
- Uderzanie każdego powtórzenia: wynik jest nierówny i męczący. Utrzymuj lekki kontakt.
- Ostatni palec (kciuk) głośniejszy od pozostałych: słuchaj, czy jest równo.
← Dwudźwięki: tercje i seksty · Przygotowanie do wielkich etiud →