Łączenie pozycji: kształty akordów i CAGED
· Gitara: improwizacja na całym gryfie · Poziom 4 · 20 min
Znajomość pięciu osobnych pozycji nie wystarczy: trzeba przechodzić między nimi bez myślenia. Sekret polega na tym, by zobaczyć, że każda pozycja pentatoniki otacza kształt akordu. To zasada systemu CAGED: jeśli widzisz akord, widzisz skalę i wiesz, gdzie są „bezpieczne” dźwięki. Aby diagramy poniżej progu 12 pozostały czytelne, ta lekcja pracuje w e-moll (E, G, A, H, D).
Pięć pozycji, pięć akordów
| Pozycja | Progi | Kształt akordu e-moll | Prymy (E) |
|---|---|---|---|
| 1 | 0 – 3 (i 12 – 15) | kształt Em (akord otwarty) | str. 6 pr. 0, str. 4 pr. 2, str. 1 pr. 0 |
| 2 | 2 – 5 | kształt Dm | str. 4 pr. 2, str. 2 pr. 5 |
| 3 | 4 – 8 | kształt Cm | str. 5 pr. 7, str. 2 pr. 5 |
| 4 | 7 – 10 | kształt Am | str. 5 pr. 7, str. 3 pr. 9 |
| 5 | 9 – 12 | kształt Gm | str. 6 pr. 12, str. 3 pr. 9, str. 1 pr. 12 |
Pierwsze cztery kształty łatwo zagrać jako akordy:
Kształt g-moll (pozycja 5) jest niewygodny jako pełny akord: zapamiętaj tylko jego trzy prymy. Zwróć uwagę na kolejność kształtów w górę: E, D, C, A, G, potem znowu E. To kolejność słowa CAGED (C-A-G-E-D) zapętlona od E – i nigdy się nie zmienia, bez względu na tonację.
Trzy sposoby łączenia pozycji
- Slide: przechodź z jednej pozycji do następnej, ślizgając się po jednej strunie (na przykład struna 1, próg 3 → 5: z pozycji 1 do pozycji 2). Slide to zarazem zmiana pozycji i efekt ekspresyjny.
- Przekątna: graj po trzy dźwięki na strunę, przesuwając rękę o dwa–trzy progi w górę na każdej strunie. Jednym gestem przechodzisz dwie oktawy i wszystkie pozycje (przykład poniżej).
- Skok o oktawę: zagraj motyw w jednej pozycji, potem ten sam motyw o oktawę wyżej w innej (na przykład pozycja 1 → pozycja 4). Słuchacz słyszy, jak rośnie intensywność; solista „wzlatuje”.
M:4/4 L:1/8 Q:1/4=76 K:Em clef=treble-8 "Em"E, G, A, B, D E G A | B d e g a b d' e' | e'8 |]
e |------------------------|----------------------10--12-|-12~--------------------| B |------------------------|--------------10--12---------|------------------------| G |------------------------|----7--9--12-----------------|------------------------| D |-------------------5--7-|-9---------------------------|------------------------| A |----------2--5--7-------|-----------------------------|------------------------| E |-0--3--5----------------|-----------------------------|------------------------|
Ta przekątna biegnie od pozycji 1 (puste struny) do pozycji 5 (próg 12). Graj ją powoli, przesuwając palec wskazujący przy każdej zmianie struny, potem zejdź z powrotem.
Ten sam pomysł w durze
G-dur jest tonacją równoległą e-moll: jego pięć kształtów CAGED (G, E, D, C, A) leży w tych samych pięciu pozycjach. Na przykład akord G z barré w kształcie E (próg 3) mieszka w pozycji 2. Gdy utwór jest w durze, celuj w dźwięki akordu durowego; w molu – molowego. Same kształty skali się nie przesuwają.
Ćwiczenie krok po kroku
- Akord, potem skala: zagraj kształt akordu e-moll z pozycji 1, potem improwizuj wokół niego przez dwa takty. Przejdź do kształtu D, dwa takty, i tak dalej. Użyj podkładu modalnego w e-moll.
- Jeden chorus = jedna wspinaczka: zacznij improwizację w pozycji 1 i dojdź do pozycji 5 przed końcem chorusu, używając co najmniej dwóch slidów.
- Wędrujący motyw: wymyśl motyw z trzech–czterech dźwięków i zagraj go we wszystkich pięciu pozycjach na dokładnie tej samej wysokości, potem o oktawę wyżej.
- Z zamkniętymi oczami: improwizuj przez minutę, nie patrząc na gryf; orientuj się wyłącznie według prym.
Myśl akordami, graj skalami. Wielcy gitarowi improwizatorzy (od Django Reinhardta po Erica Claptona) zawsze widzą pod palcami kształt akordu. Skala to tylko ozdoba wokół akordu.
Częsty błąd: bieganie w górę i w dół po pozycjach jak po schodach, zawsze w tej samej kolejności. Celem nie jest zwiedzenie gryfu, lecz wybór rejestru, który pasuje do frazy: nisko dla intymności, wysoko dla szczytu solówki.
← Blues na gitarze: bendy, slidy i frazowanie · Granie zmian akordów: dźwięki docelowe wewnątrz kształtów →