Turnaroundy, intra i efekty bluesowe

To, co odróżnia bluesa „pianisty” od zwykłej skali, to szczegóły: turnaroundy, które posyłają formę na kolejny obieg, rozpoznawalne intra i zakończenia oraz efekty bluesowego fortepianu: zgniecione dźwięki, tremola, oktawy.

Turnaround

Takty 11 i 12 przygotowują powrót do początku. Najbardziej klasyczny: opadająca chromatyczna linia pod trzymanym wysokim C, dochodząca do G7.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
"C7" [Cc]2 [_Bc]2 [Ac]2 [_Ac]2 | "G7" [GB]4 [FB]4 |]

Zgniecione dźwięki

Fortepian nie może podciągnąć struny jak gitara. Rozwiązanie: uderz dźwięk i jego dolnego sąsiada o półton niżej prawie jednocześnie, po czym od razu puść dolny. Dis zgniecione z E naśladuje podciągniętą tercję.

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
"C7" {^D}E2 G2 {^D}E C z2 | "C7" {^D}E2 G c- c4 |]

Tremolo

Szybko przeplataj dwa dźwięki (często sekstę albo oktawę), by naśladować organy albo drżący głos. Używaj rotacji przedramienia, nie palców!

M:4/4
L:1/16
Q:1/4=80
K:C
"C7" GcGcGcGc GcGcGcGc |]

Intra i zakończenia

• Intro „od V”: zagraj same takty 9–12 (G7 – F7 – C7 – G7), potem zaczyna się forma. To najczęstsze intro bluesowe.
• Zakończenie: zastąp G7 z taktu 12 zejściem po skali bluesowej i trzymanym akordem C9 (C E B D).

M:4/4
L:1/8
Q:1/4=90
K:C
"C7" c _B G ^F =F _E C _E | "C9" [CE_Bd]8 |]

Ćwiczenie krok po kroku

1. Włącz podkład bluesowy w C. Graj turnaround w taktach 11–12 każdego chorusu i nic więcej: naucz się umieszczać go dokładnie.
2. Dodawaj zgniecione dźwięki do swoich riffów, jeden–dwa na chorus.
3. Graj pytanie i odpowiedź w obrębie formy: 2-taktowy riff, 2-taktowa odpowiedź, przez wszystkie trzy linie.
4. Zbuduj pełnego bluesa: intro (takty 9–12), dwa improwizowane chorusy z tremolem w kulminacji drugiego, zakończenie na C9.
5. Zrób to jeszcze raz nad podkładem boogie w G: przetransponuj turnaround (trzymane wysokie G, F – E – Es – D).