Piotr Ilitch Tchaïkovski (1840–1893)

Syn inżyniera górnictwa, Piotr Czajkowski studiował najpierw prawo i pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości. Potem wstąpił do nowo założonego Konserwatorium Petersburskiego, a od 1866 roku uczył harmonii w Konserwatorium Moskiewskim.

Od 1877 roku wsparcie finansowe mecenaski Nadieżdy von Meck pozwoliło mu poświęcić się kompozycji. Napisał dzieła, które stały się uniwersalne: I Koncert fortepianowy, Koncert skrzypcowy, operę Eugeniusz Oniegin, balety Jezioro łabędzie, Śpiąca królewna i Dziadek do orzechów oraz sześć symfonii, z których ostatnia to „Patetyczna”. Zmarł w Petersburgu w 1893 roku, kilka dni po jej prawykonaniu.

Jego muzyka fortepianowa jest mniej znana, ale cenna: Pory roku op. 37a – dwanaście utworów, po jednym na każdy miesiąc – oraz Album dla dzieci op. 39 (1878), dwadzieścia cztery łatwe utwory inspirowane Albumem dla młodzieży Schumanna.

Czajkowski uczy pianistów śpiewać długie melodie, uchwycić charakter tańców (walc, mazurek, polka) i marszów oraz myśleć o fortepianie jak o orkiestrze baletowej.