Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791)

Cudowne dziecko, które zostało jednym z największych kompozytorów wszech czasów: opery, koncerty, symfonie i sonaty o niepowtarzalnej doskonałości melodycznej.

Syn Leopolda Mozarta, skrzypka i pedagoga, Wolfgang komponował już w wieku pięciu lat. Z siostrą Nannerl objeżdżał Europę jako cudowne dziecko – Monachium, Wiedeń, Paryż, Londyn, a potem Włochy, gdzie się uczył i triumfował w operze.

Niechętnie służący u arcybiskupa Salzburga, w 1781 roku osiadł w Wiedniu jako wolny muzyk. Żył z koncertów, uczniów i publikacji, komponując w zdumiewającym tempie: koncerty fortepianowe, kwartety dedykowane Haydnowi, opery z librecistą Lorenzem Da Ponte (Wesele Figara, Don Giovanni, Così fan tutte), a potem Czarodziejski flet. Zmarł w wieku 35 lat, pozostawiając nieukończone Requiem.

Numer „KV” (lub „K.”) przy jego dziełach pochodzi z katalogu sporządzonego w XIX wieku przez Ludwiga von Köchla.

Jako pianista wirtuoz Mozart pisał na lekkie, klarowne wiedeńskie fortepiano. Jego sonaty wyglądają na papierze na proste, ale wymagają wielkiej czystości: śpiewnego dźwięku, dyskretnej lewej ręki, pasaży równych jak perły. Często mówi się, że są „za łatwe dla dzieci i za trudne dla dorosłych”.

Nuty na fortepian (20)