Giovanni Battista Martini (1706–1784)
Franciszkanin z Bolonii, „Padre Martini” był najsłynniejszym nauczycielem kontrapunktu w XVIII-wiecznej Europie; wśród jego uczniów byli młody Mozart i Johann Christian Bach.
Giovanni Battista Martini urodził się w Bolonii w 1706 roku i spędził tam niemal całe życie. Wstąpił do zakonu franciszkanów i został maestro di cappella kościoła San Francesco w Bolonii, piastując to stanowisko przez dziesięciolecia.
Jego sława opierała się przede wszystkim na erudycji: zgromadził ogromną bibliotekę muzyczną, napisał niedokończoną Historię muzyki i traktat o kontrapunkcie oparty na studiach dawnych mistrzów. Muzycy z całej Europy pisali do niego lub przyjeżdżali po radę.
Wśród jego uczniów był Johann Christian Bach, najmłodszy syn Johanna Sebastiana. W 1770 roku czternastoletni Mozart uczył się u niego kontrapunktu podczas pobytu w Bolonii, zanim został przyjęty do prestiżowej Accademia Filarmonica tego miasta.
Jako kompozytor Martini pozostawił muzykę religijną, oratoria i sonaty na instrument klawiszowy lub organy, w stylu od ścisłego kontrapunktu po lżejszy gust galant. Jego Gawot G-dur stał się lubianym małym utworem do nauki.